Aradan 3 yıl geçmişti.Bu üç yıl sanki bana üç asır gibi geldi.Ayağım tam anlamıyla iyileşmemişti.Fadime’ nin beni böyle görmesini istemiyordum.Hayatım bir kabusa dönüşmüş, aklım hep Ab_ı Hayat Köyündeydi.Bu şekilde gitsem bile tepeye çıkmam imkansızdı.Annem ve babama düğüm nikahı yapıp evlendiğimi açıklayamazdım.Yaşım yirmiyedi olmuştu.Annem, Nilgün’ le evlenmem için baskı yapıp duruyordu.
Nilgün’ ün ailesiyle benim ailem yıllardır çok iyi anlaşıyorlardı.Çocukluğumuzdan beri bizi birbirimize yakıştırıyorlardı.Nilgün, ailesinin biricik kızıydı.Ailesi jet sosyetedendi.Galatasaray lisesini beraber bitirmiştik.Ünüversite tahsilimi Boğaziçi işletmede okudum, Nilgün babasının tekstil fabrikasında çalışmayı seçmişti.Modacı Zeynep TUNUSLU ile birlikte marjinal kıyafetlere imza atıyordu.Başarılı bir iş hayatı vardı.Fakat tenlerimiz uyuşmuyordu.
Ben yavaş yavaş ağır aksak yürümeye çalışıyordum.İşlerin başına geçmiştim.Kendimi işe vererek gece yarılarına kadar çalışıyordum.
Tek tesellim içkiydi.İçince biraz rahatlıyordum.
Annem ve babam geceleri sosyetik davetlere katılıp eğleniyorlardı.Beni de götürmek istediklerinde sudan bahanelerle onları atlatıyordum.Bu yıl her ne olursa olsun köye gidecektim.
Şimdi oğlum üç yaşını bitirmiş olmalı.Fadime ise sanırım yirmi yaşına basmıştı.Onları mutlaka buraya getirmeliydim.Kimbilir şimdi hakkımda neler düşünüyordu…Kendisini aldatıp kaçtığımı, yalnız bıraktığımı sanıyordur.Oysa gerçekleri bir bilseydi ah…içim acıyordu…
Büromda yine sessizce çalışmalarımı yaparken, dışarıdan sekreterimle kavga eden bir adamın sesleri geldi.Zili çalarak sekreteri çağırdım:
- Ne oldu Ayşe Hanım? Bu kavga gürültü de ne?
- Efendim köylü bir adam elinde senin fotoğrafla, Temel 17 nin oğlu Kemal burada mı diye soruyor.
Bu sırada açık kapıdan öfkeyle içeri girenin Kayınpederim olduğunu gördüm.Belinden çıkardığı silahı oturduğum masanın yanına kafama doğrultarak;
- Ula Çemal seni vuracağum da…
- Ayşe Hanım kapıyı kapatıp dışarı çıkar mısınız! ...
- Ama efendim adam sizi vuracak…Polise haber vereceğim…
- Hayır sakın haber verme, ben hallederim! ...
- Tuh senun suratuna…Kızımı kandırup ortalarda bırakdun…Oğlunu da aramayasun şerefsuz heruf.Buban olacak O şerefsuz Temel 17 de köyü bırakup gitmişdu zaten.
- Ne desen haklusun bubacuğum…
Ayağa kalkarak O’ na doğru sekerek yürürüm.Elindeki silahı indirerek:
- Uy anacuğum…Senun sağ bacağuna ne oldi uşşağum?
Üç yıl önce başıma gelen kazayı, Karadenizli olmadığımı ve bütün gerçekleri olduğu gibi anlattım.Fadime’ yi ve oğlumu çok sevdiğimi, onları mutlaka yanıma almak istediğimi, bana yardımcı olmasını söyledim.
Kayınpeder gerçekleri öğrendiğinde gözleri dolu dolu oldu.Bana sarılarak;
- Oyyy kurban oldiğum…Senu yanluş tanımamışum.Benum bildiğum Çemal dürüst adamdır der durirdum.Ha sana yardum edeceğum.Fadime’yi ve oğlinu bu gidişimde İstanbul’a ben kaçurup getireceğum.
- Babacuğum beni Koca İstanbul’ da nasıl buldun?
- Fadime’ ye hatıra verdiğun Vesikaluk resminde, fotoğrafçınun telefoni yaziluydu…Fotoğrafçi, senun ünlü bir ailenun oğli olduğunu söyledu.İş yeri adresunu yazıverdu.Kolay oldi bulmak damat…
- Sen okuma yazma biliyorsun o zaman?

Yazan: Sedat ERDOĞDU Arkası Yarın-9.bölüm.-

__________________

Ab_ı Hayat Köyü - 10 -

- Ula onaltı yaşimdan berudur şehirlerde çok değişuk işlerde çalişdum.Heç okuma yazma bilmez miyum damat…Fadime ve Emine’ de benden ders aldilar.Fadime okil_mokil görmedu amma çok iyi okir yazar.En sevdii citap Böyük Atlastır.
- En çok hangi mesleği severek yapiyorsun Alibaba’ cığım (Temel Reis’ e ben kısaca Alibaba diyordum.Diğer Temel' lerle karıştırmamak için)
- En çok lokantada aşçiluk mesleğunu seviyorim.Hamsinin her türlüsüni yaparum.Hamsi tava, hamsi bulama, hamsili köfte, hamsi turşusi, hamsi tatlısi, hamsi yuvarlama, hamsili pilav aklına ne gelirse yaparum…
- Çok güzel bir planım var…Sana Boğaziçi’ nde büyük bir lokanta açacağım...İsmi de “– Beter Hamsi Lokantası-“ …Nasıl? ...Burada çalışanların hepsi Ab_ Hayat köyümüzün erkekleri olacak…Fadime’ ye de bizim eve yakın bir ev alacağım.Üç yıl boyunca bu evde diksiyon ve zerafet dersleri alacak.Oğlum ve hizmetçiyle birlikte bu evde yaşayacak...Yeter ki sen bana onları getir…
Neden kadınların köyden çıkmasına izin vermiyorsunuz?
Kadin Ağa, kendini hala savaşta zannediyor.Karilarin aklina giriyor.Dişaru çıkarsanuz Urum’lar sizun ırzınıza geçerler diyor.Türlü türlü garip hikayeler anlatip duriyor.Çok yaşlidur da, boş ver…köyümüzde adet olmuş, yıllardur heç bi kari dışari adim atmamişdur.Kari kısmu köyden çıkup ne edecek, yedikleri önde yemedikleri arkada damat…
- Ya Fadime gelmek istemezse?
- Ben durumi izah ederum damat senin sakatlandinu duyunca koşa koşa gelucekdur…
- Taka hep erkek dolu olacak nasıl getireceksin?
- Fadime’ ye erkek kıyafetleri giydirip, torinu da finduk sepeti içine dolduracağum.Sen o işu baa bırak damat…
- Seni lokanta kralı yaparsam, bir de sosyeteye girdin mi, babam senin kızını bayıla bayıla istemeye gelir.Fadime' de üç yıl boyunca kendini geliştirir nasıl olsa…
- Ula damat lokanta 33 gün kapalı kalacak bu gidişle.Haziranin üçü dedimu ha tum uşşaklar Ab_ı Hayat Köyüne gidecek…
- Kapıya yazı asarız olur biter…” – Ab-ı Hayat Tatili 33 gün KAPALIYIZ…”
Köylüleri lokantaya nasıl toplayacaksın peki?
- Onlara piyangodan para çıktiğunu, buninla lokanta kurduğimu, herkese iş oldiğunu paralarinu tikur tikur ödeyeceğumu söyledimmi iş tamamdur…16-20 yaş arasu bulaşuk, 20-30 yaş arasu garsonluk, buruşuklar da ahçılık yaparlar da…Sen ortalarda görünmeyesun işun aslı bozulmasun! ...
- Ne güzel herşey aslına uygun ve doğal olacak.Beter Hamsi Lokantası' na da Karadeniz insanı yakışır zaten.Gırgır ve espri bol olacak desene.Sizin doğal halinizi gören konuklar daha çok gelmek isteyeceklerdir.
Tamam babacuğum al şu bir miktar parayı yanına evdekilere hediye al! ...
- Ha bu paralari borç olarak aliyorim damat...İlerde hepsinu son meteliğuna kadar ödeyeceğum göreceksun…
- Sen gelinceye kadar bende güzel bir Lokanta ayarlayayım.İçine de gerekli malzemeleri de koydum mu iş tamamdır.Size de sadece çalışmak ve yücelmek düşüyor.

Arkası Yarın - 10 - Bölüm Yazan:Sedat ERDOĞDU
_____________
Ab_ı Hayat Köyü - 11 -Bölüm

Köyün erkeklerinin köyden ayrılma süreleri yavaş yavaş doluyordu.Süre doldukça, kalbim küt küt atıyordu.Onların dönmelerini dört gözle bekliyordum.Acaba bir aksilik çıkarmı şüphesi hiç eksik olmuyordu.
En samimi arkadaşım Ahmet’ e bütün hikayemi baştan sona anlatmış ve yapacağım işler için organize işleri ona vermiştim.Ahmet’ e bu sırrımızı kimseye açıklamaması için yemin ettirmiştim.Ev ve Lokanta işleri tamamdı.
Bizim evin arka sokağında bir ev almıştım.Oturduğumuz eve yakın olsun ki istediğim zaman Onlar’ ı görebilmeliydim.Eşya seçimini ve Lokantanın döşeme işlerini Ahmet’ e bıraktım.Lokantanın organize işlerinden Ahmet sorumlu, lokantanın patronu Kayınpederim olacaktı.Lokanta bir dönüm arazi içinde boğaz manzaralı iki katlı büyük bir binaydı…alt katında yemek pişirme merkezi ve dörder kişilik odalar,içinde her türlü konforu olan yatakhaneler dizayn edilmişti…Ahmet’le hemen hemen her gün beraberdik ve bu işleri tartışıyorduk.
Nihayet beklenen gün gelip çatmıştı.Kayınpederden gelen telefonla çocuklar gibi sevinmiştim.
- Alu damatcuğum biz celduk.Fadime ve oğlinu taksiyle aldur.Arkadan başka otobüsle elli haneli köyümüzün yetmiş erçeğu gelecekler.Ben onlari karşılayacağum.Bize de otobüs cönder aldirmaya! …Fadime ve oğluni cörmesunlar diye biz önden gelduk da…
- Tamam babacığım…Emrin baş üstüne hemen geliyorum…Yaşassınn…Ahmet arabayı hazırla hemen Esenler’ e otogara gidiyoruz! ...Gelmişler…
Sevinçten havalara uçacak gibiydim.Onları o kadar çok özlemiştim ki…Dünyaları verseler bu kadar mutlu olamazdım.
Arabayı park ederek onları Ahmet’ le birlikte aramaya başladık.Giresun yazıhanesinin önünde Fadime’ nin üstünde erkek kıyafetleri, Alibaba’ nın kucağında oğlumla birlikte bizi bekliyorlardı.Fadime…diye bağırdım ve hasretle birbirimize sımsıkı sarıldık.Oğlumu da kucağıma alarak öpüp, doya doya kokladım.
- Damatçiğum biraz acele edun da birazdan köylüler celecek! ...Senu ve Fadime’ yi tanimasunlar.
- Tamam Alibaba’ cığım ver şu mübarek ellerinden öpeyim…
- Öp babanun elini! ...
- Köyümüzün bütün erkeklerinin kalacak yerleri var hiç düşünmesinler.Bir hafta istirahat etsinler.Haftaya büyük bir açılış yapacaksınız.Lokantanın açılışına gazeteciler ve sosyeteden iş adamlarını davet ettik.Tanıştırayım arkadaşım Ahmet bey’ le birlikte bu işleri ya başaracaksınız, ya başaracaksınız! ...Beni lokantada göremeyeceksiniz.Bir isteğin oldu mu Ahmet’ den isteyeceksin.Özellikle açılışta babamla iyi ilgilen ve O’ nu kafaya al, fakat hiç açık verme! ...İlerde nasıl olsa dünür olacaksınız…
- Tamam damat sen oni merak etme ben kafalarim…he…he…
- Lokantanın organize işlerini Ahmet sorumlu olacak.Piyasayı iyi tanır.
- Ula uşşağım benim masama yazi yazdırdun mu?
- N e yazısı? ...
- “-Buranın Patronu Bu Adamdır”, yazisi…
- Aaaa…iyi fikir Kemal…Bak bunu da yazdırıp masaya koyalım.Millet biraz güler…
- Ahmet dalga geçecek zaman değil, güzel fikir yazdır masaya koy! ...
Kayınpederi otogarda bırakarak eve doğru harakete geçeriz.Fadime;
- Çemal senu çok özlemişum.Aslinda senu vurmayi bile düşündüm nerden bileceğum senin kaza geçirduğunu…Ayağin nasil oldi? Hala aciyor mi?
- Yok Fadime yavaş yavaş düzelecek…Seni gördüm tüm acılarım dindi.
- Bak oğlim bu senun baban…Çemal, nasil büyümüş mi oğlin?
- Hem de nasıl çok tatlı olmuş kerata.Benim küçüklük fotoğraflarıma çok benziyor.

Arkası Yarın Yazan:Sedat ERDOĞDU 11.bölüm

Sedat Erdoğdu
______________Ab_ı Hayat Köyü - 12 -Bölüm

Bir hafta sonra lokantanın açılışı vardı ve bu süre içinde elamanların işlerini iyi öğrenmeleri gerekiyordu.Hepsine özel kıyafetler hazırlanmıştı. Gelen müşteriler nasıl karşılanır ve nasıl oturtulur, masada servis nasıl açılır, servis nasıl yapılır.İçki nasıl dağıtılır bunları öğrenmeleri için özel bir eğitmen tutulmuştu.Biraz gırgır biraz şamatayla elamanlar işlerini iyi derecede öğrenmişlerdi.Ahmet lokantada yaşanan olayları bana aktarırken çok güldüm;
- Ders sırasında herkes görevini başarıyla yapıyordu, Alibaba masa servisini açan genci çağırıp sebebsizce tokatladı.O da “-neden vuriyosin Reis? ” diye sormuştu… “- Tabaklari kırmayasun diye şimdiden uyariyorim da…” demez mi…
Derslerde bazıları müşteri bazıları garson olarak işlem yapıyorlar. fiks menüyü…siks benü anlarlarmış ders hocasını bile güldürdüler..Özellikle eğitmen Alibabaya devamlı tembihliyor “ - Sakın müşteriye; ” - Sik sik bekleruz efendum veya siku tut! ... ”, deme, yanlış anlaşılır sonra! ...” diye.Albaba bu dinler mi, yine söyleyeceğini söylüyor.
Gençlerden biri garson, öbürü de müşteri rolü oynarken, müşteri kılıklı sormuşdu:
- Hangi masaya oturacağuz?
- İstediğunuz masaya oturinuz efendum fakat tabaklari kırmayun! ... dedi.
- Bir genç: “- Tütün içebilir miyim Reis? ” diye izin istedi, O da”- hayır içemezsun “ dedi:”-Eee Reisciğum herçes içuyor da…”, deyince.” - Olabilur onlar izun istemediler ki! …” dedi çatlayacaktım …Alibaba, duvardaki içki rafında bulunan dolu içki şişelerinin yanına birkaç boş içki şişesi koymalarını söyledi.Bu boş şişelerin neden konduğunu sorduğumda ”- Ha bunlar içki içmeyenler içündür! …”, öldüm öldüm …katıla katıla …güldüm.
- Garsonlardan biri oldukça zayıflamıştı ve hastalanmış.Doktora gönderdik, gittiği doktor ona balık yağı yemesini ve fitil yazmış.O da gitmiş balık pazarına, balık yağı aramış! ...Eczaneden aldığı fitili de hap sanıp yutmuş! ...
Bir akşam hep birlikte oturduk çay içiyor ve televizyon izliyorduk.Televizyon sipikeri, başbakanın bu gün Trabzon’ a temel atma töreni için gittiğini söylemesiyle köylülerden biri “- Ula başbakan Trabzon’ daki Temelleri uçurumdan aşaği atiyumuş...adimizu değiştirek! ...” diye bağırıyor…
Eğitimci bir gün Reis’ e yaşını sormuştu:
“-Biyuklu mu, biyuksuz mu? Biyuksuz on yaş genç gösteriyorim da! …” başka bir gün de Alibaba’ ya çok metroseksüelsiniz bu günlerde Reis diye takılılmıştı.O da tutup bir yumruk atdı.Adamın gözü morcivert.Ben araya girip yatıştırdım neden yumruk attığını sordum:
- Bana çok metröseksisun cibu laflar edeyu…”
“- Sana kötü laf etmemiş ki iyi laf söylemiş.Metroseksüel erkek demek, bakımlı ve iyi giyinen erkek demektir”, dedim.
“- olsin, ben her ihtimale karşi vurdim! ..”diye söylendi.
Başka bir gün köyün gençlerinden biri karşımıza pırıl pırıl parlayan saçlarıyla çıktı.
Eğitmen sordu:
- Temel saçına jöle filan mı sürdün? .
- Hayir hocam zeytinyaği sürdum.
- Saçlarını beslesin diye mi sürdün?
- Hayir hocam bir şampuan adlim.Yağlı saçlar içinmüş.Saçlarimu yağlayıp vucuduma şampuan sürdim”, dedi Kemal, ne kadar saf ve temiz insanlar seni anlayabiliyorum.
Ahmet olanları anlattıkça gülmekten kendimi alamıyordum.
Ana yemek olan hamsinin her türlü yapılışını bildikleri için onlara güveniyordum.Konuşmaları müşteriye doğal gelecekti.Köyün insanlarının kalbinde hiç kötülük yoktu.Öğrendiklerini başarılı bir şekilde aktaracaklarından emindim.Zaten bir çoğu yıllardır dışarıda lokantalarda çalıştıkları için az çok işe aşinalıkları vardı.

Arkası Yarın Bölüm - 12 - Yazan:Sedat ERDOĞDU
_______________

Ab_ı Hayat Köyü - 13 -Bölüm

Fadime ilk defa köyünden uzak kalmanın, şaşkınlığı içindeydi.Bana devamlı Giresun’ dan bindikleri otobüsden ve yolculuk sırasında gördüğü büyük binalardan bahsetti durdu.Mola sırasında, hayatında ilk kez gördüğü televizyon bile onu ürkütmüştü.İstanbul’ un büyüklüğü ve trafiği karşısında iyice afalladı.Eve ilk geldiğimiz anı hiç unutamam.Ahmet bizi otagardan alıp eve bıraktığında, onüç katlı binanın en son katını elimle işaret ettim:
- Bak Fadime! ...İşte oturacağımız ev en son kat…
- Haçan biz oraya nasil çıkacaz da…Çıkıncaya kadar öğlen olirrr…
- Merak etme sen merdivenle değil asansörle çıkacağız.E hadi girsene asansöre! ...
- Ha bunun içinden nasıl çıkacağuz…
- Bak burada 13 tane düğme var şu alttaki Z düğmesi de Zemin kat.Kaçıncı kata çıkmak istersen o numaraya basacaksın.
- İnerçen de iniyor mi bu meret?
- Evet sokak kapısına varmak için Z düğmesine basacaksın.Asansör altı kişiliktir altı kişiden fazlasını çekmez.
- E bekleyelum içinde, biz uç kişiyuz.Uç kişu daha gelsun…
- Fark etmez altı kişiden fazlasını taşımaz, fazla ağır olmamalı insanlar değilse çekmez.
- Yani o zaman benu taşımaz bu alet…
- Neden?
- Sen yokken hep ağir takiluyordim daaa! ...
Fadime eve ilk girdiğinde dubleks evin büyüklüğü karşısında şaşkına dönmüştü.Bütün odaları merakla gezmiş, çocuk odasını ve oğluma aldığım oyuncakları bile hayretle incelemişti. Evde O’na yardımcı olması için hizmetçi almıştım.Ev işlerinde ve sokak alışverişlerinde ona refakat edecekti.Özel öğretmenler sayesinde yetişmesini ve son derece modern bir bayan olmasını, kendine güven duymasını arzuluyordum.Ailemle tanıştığında tam onların istediği gibi bir bayan olmalıydı.
Ahmet Lokantanın açılışı için davetiyeler bastırmış, gazetecileri, politikacıları ve ünlü iş adamlarını davet etmişti.Ben kesinlikle görünmeyecektim.Zira köylüler beni tanıyordu.
Ertesi gün lokantanın açılışı vardı.Açılışın sonucunu Ahmet’ den öğrenecektim.
Açılış günü cep telefonum hiç susmadı.Ahmet açılışın muhteşem olduğunu, elamanların esprili hizmetleriyle gelenleri gülmekten kırıp geçirdiklerini, kayınpederin babamı iyice kafaya aldığını anlattı durdu.
Sabah gazetesi köşe yazarı Hıncal ULUÇ’un köşesinde lokantadan, yemeklerden ve çalışanların doğallığından övgüyle söz etmesiyle müşteri potansiyeli artmıştı.Babam bile her hafta uğramadan edemiyordu.Beni de çok götürmek istedi, ben hamsiden hoşlanmadığım yalanını uydurdum…Zira köylüler beni görse vururlardı.Onlar, benim Fadimeyi’ yi kandırıp bırakıp kaçtığımı sanıyorlardı.
Hafta sonlarımı Fadime ve oğlumla gezerek değerlendiriyordum.Onları İstanbul’un en güzel tarihi ve turistik yerlerine gezmeye götürüyordum.Fadime gün geçtikçe değişiyor ve eğitimde hızla ilerliyordu.Boş zaman buldukça kitap okuyordu.İlk geldiği zaman benden roman almamı istemişti.
” - Ağır mı olsun? “, diye sorduğumda;
“- Hayır ağır olmasın taşıyamam! ...” diye verdiği cevaba şimdi kendisi bile gülüyordu.Artık diksiyonu düzelmişti.Giyim kuşamı ve zerafetiyle beni oldukça şaşırtıyordu.Aradan tam üç yıl geçmişti.1.80 lik boyu ve düzgün fiziğiyle göz kamaştırıyordu.Bütün gözlerin üzerinde olmasından doğrusu oldukça rahatsız oluyordum.Kim bilebilirdi ki yirmibir yaşındaki bu bayanın dört yaşında bir çocuğu olduğunu! …Üç yıldır köyüne de gitmemişti.Ninesini,Annesini ve kardeşini çok özlediğini söylüyordu.Ben de sabretmesini düğünümüzü yaptıktan sonra her yıl 33 günümüzü köyde geçireceğimize söz verdim.Babası köye giderken ailesine en güzel hediyeleri alıp onlara götürmesi için hazırlıklar yapardı.Babası köyden dönünce onları merakla sorardı.
Babamla kayınpederim çok iyi arkadaş olmuşlar fırsat buldukça tavla partisi düzenliyorlardı.Kayınpederim, babamı nasıl yolduğunu anlattıkça keyfine diyecek yoktu.Alibaba çok iyi para kazanıyordu.Kazandığı paralarla gururundan bana olan lokanta borcunu bile çoktan kapatmıştı.Kendi kazandıkça çalışanlara da en güzel maaşı veriyordu.Herkes halinden memnundu.
Ehliyetsiz bindiği araçla ters şeritlere, kaldırımlara girip polislerden ceza yiyip duruyordu.Bir gün ehliyet soran bir trafik polisine:
- Verduniniz miku soruyosinuz! ...
başka bir günde yeşil ışıkta aniden durunca başka bir araç arabasına arkadan çarptığında:
- Hey yeşil ışıkta durulurmu, laz mısın sen?
- Haçan nerden anladun laz oldiğumi...bende renk körlğu var evlat yeşilu kırmizu sanmiştum! ...borcum neysem öderum...

Arkası Yarın - bölüm 13 - Yazan: Sedat ERDOĞDU
______________

Sedat Erdoğdu

Ab_ı Hayat Köyü - 14 -Bölüm

Bu gece, Fadime’ nin yanına gidemeyecektim.Babam eve çok sevdiği arkadaşını yemeğe davet ettiğini, evden bir yere ayrılmamamı söyledi.İstemeye istemeye kabul ettim.Annem, Nilgün’ ü de yemeğe davet etmişti.Salondaki masa, son derece şık hazırlanmıştı.Nilgün, kendisinden gittikçe uzaklaştığımın farkındaydı.Eski günlerin hatırına, O’ nu incitmemeye çalışıyordum.Nihayet beklenen an gelmişti.Kapının zili çalmasıyla babam ve annem kapıyı koşuştular.Dışarıdan gelen seslerden misafirlerin geldiği anlaşıyordu.
Gelen misafirlerin salona geçmeleriyle, sersemletici bir darbe yemiş gibi oldum.Gelen Alibaba ile Fadime’ den başkası değildi…Babam beni tanıştırmak için hamle yaptı;
- Bak Temel Reis, bu benim oğlum Kemal…
- Uyyy uşşağum Babanun yıllardur söz ettiği adam sen misun? Taniştuğumuza sevindum…Bu da kızim Fatoşşş…
- Hoş geldiniz hanımefendi çok memnun oldum! ...
- Ben de memnun oldum Kemal bey…
Fadime bozuntuya vermeden, rolünü o kadar güzel oynuyordu ki ben bile ne diyeceğimi şaşırdım! ...Gelmeden önce saçlarına dalga yaptırmış, kendisine yakışan mor bir gece elbisesi ve boynuna da benim daha önce annemden aşırıp kendisine hediye ettiğim elmas gerdanlığı takmıştı.İçimden “-Eyvah! ... annem görmese bari…”, dedim.Annem babama eliyle işaret edip hafifçe kulağına, “- Bey ben sana gösteririm gününü, hani benim kolyeden dünyada eşi benzeri yoktu! ...” diyordu.Annemin değerli mücevherleri, bankanın kasasında emaneten duruyor ve anahtarı sadece bendeydi.
Fadime’ nin güzelliği ve zerafeti karşısında büyülenen babam ve annem, benden Alibaba’ ya övgü dolu söz ediyorlardı.Kendisinin ikinci plana atıldığını hisseden Nilgün, neredeyse kıskançlıktan çatlayacaktı.Durmadan lafa karışıyor ve Fadime’ yi komik duruma sokmak için elinden gelen her şeyi yapıyordu.Fadime’ nin akıllıca verdiği cevaplar karşısında, sonunda pes etmek zorunda kalmıştı.Yemekten sonra işleri olduğunu bahane ederek aramızdan ayrıldı.Annem sordu;
- Temel bey, eşinizle ne zaman tanışacağız?
- Eşum Giresun’ da finduk tarlalarımızun başindadur.Biz çok zengun bir aileyuz, ha buraya gelursa bahçelerle kim ilgilenecek?
- Kızınızın konuşması gayet düzgün hiç size benzemiyor.
- O büyük tahsilludur.İstanbul’ da yetişdu…Üstü açık üniversute işletme tahsilu yapdi.Açik citaplar okir! ...İyi işletur! ...
- Maşallah çok güzel ve akıllı bir kızınız var.Oğlum da beğenirse isteriz valla…Kemal nasıl güzel kız değil mi, isteyelim mi babası da buradayken?
- Hemen isteyin ben de bugünü bekliyordum, ilk görüşte aşık oldum! ...
- Fatoş sen ne diyorsun kızım, beğendin mi bizim oğlanı?
- Evet beğendim Timur bey, yine de büyüklerimiz bilir.
- Tamam o zaman Allahın emri, Peygamberimizin kavliyle oğlumuz Kemal’e kızınız Fadimeyi istedik gitti.
- Ben de verdum gitdu! ...
- Düğün davetiyelerimizi hazırlatalım bir aya kadar düğünü yaparız.Düğünümüzü Hilton otelinde yapalım ne dersiniz çocuklar? ...
Be n söze karışırım:
- Hayır bence Temel Reis bey' in lokantasında yapalım! ...
- Evvet güzel fikir...Gelenlere de hamsi armağan ederiz...Hamsi kolonyasıyla, hamsi çikolatası da var mıdır acaba? ...

Ertesi gün Fadime’ nin yanına uğradığımda sevinçten deli gibiydim.Nihayet istenen sonuca yavaş yavaş yaklaşıyordum.Fadime öyle güzel rol yapmıştı ki anlatıp anlatıp kahkahayla gülüştük…Annem ve babam Fadime’ yi çok beğenmiş hayran olmuşlardı.Tam şanlarına yakışır zengin bir gelin bulmuşlardı.Annem,”- Fatoş’ un kolyesine kafayı takmıştı:” - satsan en az bir daire parası eder, tam bize yakışır bir aile.Kızı çok beğendim…”, diye söylenip durdu.Arada bir bana kolyesinin kasada olup olmadığını soruyordu.Bende kolyenin emniyetde olduğunu, kasanın anahtarlarının da bende olduğunu söylüyordum.

Yarın Arkası Son olacak
Bölüm - 14 -
Yazan:Sedat ERDOĞDU

Sedat Erdoğdu
___________________
Ab_ı Hayat Köyü - 15 - SON Bölüm

Fadime’ yi yanıma alıp, gelinlik seçimi için ünlü modacı arkadaşım Cemil İPEKÇİ’ ye götürdüm.Cemil bey Fadime’ yi görünce hayranlıkla süzdü…
- Cemil bey nişanlım Fatoş için sizden, beğeneceği bir gelinlik dikmenizi istiyorum.
- Güzele ne giyse yakışır Kemal…Süper bir seçim yapmışsın.Mankenlere taş çıkartır.Nişanlına izin verirsen tabi kendisi de isterse, O’ nu hafta sonu sunacağım defilemde podyumda görmek isterim? Podyuma çıkarsa gelinlik benden düğün hediyesi…
- Bence mahzuru yok, açık saçık olmaması kaydıyla olur.Senin defilende yer alması bizim için şereftir…Ne dersin Fatoş?
- Bilmem! ...Acaba başarılı olabilir miyim?
- Bence başarılı olacaksın! ...
Annem ve babamı da yanıma alıp, defile salonunda ayrılan yerlerimize oturduk.Bütün sosyete oradaydı.Nihayet açılış yapıldı.Fadime’ yi podyumda gören ailem şaşkınlık ve gurur içinde seyrettiler.Annem gördüğü arkadaşlarına Fadime’ yi göstererek,” – Bakın bu benim gelinim”, diyerek hava atıyordu.Fadime düğün için kendisine dikilen gelinlikle final yaptı.
Ertesi gün bütün basın ve televizyon Ondan bahsetti durdu.İstemeden şöhret olmuştu.Gelen defile tekliflerinin ve fotoğraf çekimlerinin ardı arkası kesilmiyordu.
Bundan böyle ailemin zengin ve ünlü bir gelinleri olacaktı.Ne şiş yanacaktı ne kebap…
Düğün günü gelip çatmıştı.Düğünümüzün yapılacağını haber alan basın yayın ve davetli grubu misafirler, salonda toplanmıştı.
Bu düğünün, Temel Reis’ in kızı Fadime ile Kemal’ in düğünü olduğundan habersiz Lokanta çalışanları olan bitene anlam veremiyorlardı.
Biz düğün marşı ile salona kolkola girdik.Masaya oturduğumda beni gören garsonlar birbirlerine haber vermeye başladılar.
- Haçan Çemal gelmiş utanmadan ha bizum lokantada düğün yapiyy.Fadime’ye ne olacak şimdu? Koşin uşaklar saldirun…
Bunu duyan aşcısı, bulaşıkcısı, garsonu ellerinde kesici aletlerle üstüme saldırdılar…
Fazla dayanamayan Fadime duvağını kaldırdı;
- Haçan uşşaklar yetdu artik…Aha ben Fadime! ...
- Uyy Fadime sen ne zaman geldun buralara…Kari kısmi köyden çıkar mi?
- Yıllardır bizu türlü hikayelerle uyutmuşlar.Kadınlar medeniyet tanımasın ki kocalarının kölesi olsunlar.Aha bundan sonra köye gidip onlara medeniyet aşılayacağım…Köyümüze okul, yol, su, elektrik, hastane ve hatta altın kaplamalı tuvalet bile yaptiracağum! ...
- Yaşasın bizum Fadime bu…Çemal’ le nikah basiyur... helal olsin kiz sana…
Annem, babam ve davetliler büyük bir şaşkınlık içinde bizi seyretmektedir.Alibaba koşarak arka odadan getirdiği oğlumu babamın kucağına verir;
- Al bakalum Timur Bey…Torin torin diye tuttirdun bu senun hazir torinun Temel…
Gözümün içine “ – Doğrumu bu? ...” der gibi bakan babama kafamı sallarım, annem baygınlık geçirir.
Babam, “ - Ulan eşşekoğlu eşek ne haltlar karıştırmışsın da haberimiz yok.Neden torunum olduğunu daha önce haber vermedin? ” diyerek sevinçten havaya ateş eder.Bunu gören Temel Reis durur mu, O da silahını ateşler.Horonlar eşliğinde nikahımız kıyılır.
Basın yayın ve televizyonlara iyi bir haber malzemesi daha çıkmıştı.
Düğünümüzü Mayıs ayının son günlerine denk getirmiştik ki balayını 33 gün köyümüzde geçirebilelim.Artık ayağım da iyileşmişti.Köye tırmanabilecektim.

BİTTİ


yAZAN:SeDaT ErDoĞdU

Sedat Erdoğdu